LoveYou's profileKedTengKun's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
KedTengKun's spaceAugust 30 หายตาหายหน้า เห้ย! หายหน้าหายตาดีก๊าปป
ไม่ได้มาอัพเป็นชาติแล้วเนี่ย
จิงๆแล้วมันมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นกับเรา
แต่เราไม่อยากเอามาเล่าอ่า
เราไม่รู้ว่ามันน่าเห็นใจหรือว่าน่าหัวเราะดี
อืม..หลายๆคนที่เคยอ่าน Blog ของเราที่ผ่านๆมา
คงจารู้น่ะ ว่าเราอ่าไม่ค่อยมีเรื่องอื่นมาลง Blog ของตัวเองหรอก
นอกซะจากเรื่องรักๆเนี่ยแหละ
ถ้าใครที่ยังไม่เคยอ่านที่ผ่านๆมา
ก็ลองไปอ่านกันได้น่ะ
แล้วพวกเธอๆอาจจาได้รู้ว่า
"หน้าอย่างมึงเนี่ยน่ะ จาเขียนอาไรแบบนี้ได้"
"หน้าอย่างมึงมีอารมณ์แบบนี้กับเขาด้วยหรอ"
อืม..เรื่องนั้นมันก็เป็นเหมือนอดีตที่ผ่านมาแล้ว
เราอย่าไปใส่ใจอาไรมากเลย
อืม..หลายๆคนคงยังไม่รู้ว่าเราไม่มีใส้ติ่งแล้วน่ะ
เราไปผ่าตัดใส่ติ่งมา แต่ฮาว่ะ
พอเราออกมาจากโรงพยาบาลน่ะ เราก็ไปบอกคนอื่นว่าเราโดนยิงมา
55+ ฮาว่ะ แล้วเราก็จัดห้องใหม่ด้วยน่ะ
ทั้งๆที่ยังไม่ได้ตัดไหมเลย แล้ววันนั้นเราก็ได้เอาของที่เราเก็บไว้
ระหว่างเรากับไอตุ่นมาดูอ่า เผอิญว่าวันนั้นเกิดคิดถึงมันพอดี
ที่จิงไม่ได้กะว่าจาคิดถึงหรอก
แต่มีผู้หญิงคนนึงทำให้เรานึกถึงไอตุ่นอ่า
เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ตอนที่เราเข้าโรงบาลอ่า ผู้หญิงคนนั้นบอกกับเราว่า
เค้าจาไปเยี่ยมเรา แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้ไปเยี่ยมเรา
เพราะว่าเค้าคงติดที่ใครซักคนนึงอยู่ (เค้ากับเราก็แค่เพื่อนกันน่ะ)
แล้วที่เรามานั่งคิดถึงไอตุ่นอ่า ก็เพราะว่า
ถ้าเป็นไอตุ่นน่ะ มันคงรีบดั้นด้นมาหาเราแล้วแหละ
ถึงแม้ว่ามันจาอยู่คลองด่าน
หรือว่าอยู่รังสิต มันคงรีบนั่งรถมาหาเราแล้วแหละ
มันคงมานอนเฝ้าไข้เราแล้วแหละ
เห้อ..นึกแล้วก็เศร้าใจจัง แต่เราก็ไม่มีสิทธิ์จาไปเรียกร้องอาไรจากเค้าไม่ได้หรอก
อืม..ต่อ.หลังจากเราดูของที่เรเก็บไว้ระหว่างเรากับไอตุ่นน่ะ
แล้วเราก็ลงไปข้างล่าง ทำอาไรเรื่อยเปื่อยอ่าแหละ
แล้วเรากลับขึ้นมา ไอตุ่นโทรมาหาเราอ่า หิหิ..อย่างงี้แหละคนมันใจตรงกันอ่า
เราไม่คิดเลย ว่าความคิดถึงของเรามันจาส่งไปถึงไอตุ่นได้ด้วยอ่า
หิหิ..สงสัยวันนั้นพายุมันจาเข้าเลยพัดจากบ้านเราไปถึงรังสิตเลย
เราก็คุยกับไอตุ่นมันอ่าก็คุยกันสนุกดี
เราก็เล่าให้มันฟังว่าเราไปผ่าตัดไส้ติ่งมา
แล้วเราก็ไปโม้เพื่อนว่าเราโดนยิงมา
เราชอบคำนี้มากๆเลยอ่า ไอตุ่นบอกกับเราหลังจากฟังเราเล่าว่า
" บอลนี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยเนาะ " เราแบบว่าแอบยิ้มเลยอ่า
เราอยากบอกมันจิงๆว่า
จิงๆแล้วบอลไม่เคยเปลี่ยนเลยตอนที่บอลยังคบปุ๋ยอยู่อ่า
แต่ปุ๋ยคงต้องการความเปลี่ยนแปลงเองแหละ
แต่มันก็ผ่านมาแล้วแหละเนาะ อย่าไปพูดไรมากเลย
แค่เราได้รู้ว่าปุ๋ยยังนึกถึงเรา ยังยอมเป็นเพื่อนกับเรา แค่นี้เราก็มีความสุขแล้วแหละ
ดีกว่าจามาทำเป็นคนที่ไม่รู้จักกัน
ขอบใจ
ตัวเองที่เข้าใจตัวเอง, ยอมรับตัวเอง และยอมทำในสิ่งตัวเองต้องการ
ไอตุ่น ที่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันกับบอลอยู่
เพื่อนทุกๆคนที่คอยให้กำลังใจเราตลอดมา
ขอโทษน่ะ
คนที่เราหลอกว่าเราโดนยิง
July 29 เรื่องของหมีแพนด้าหมีแพนด้าออกเดินทางสู่ป่าแห่งใหม่ เค้าได้ไปพบกับกวางสาวที่ป่าแห่งใหม่
ซึ่งทั้งคู่เคยเจอกันมาในป่าแห่งเก่าที่ทั้งคู่อยู่
แต่ในตอนนั้นทั้งหมีแพนด้าและกวางสาวไม่เคยได้คุยกัน
แต่สำหรับป่าแห่งใหม่หมีแพนด้าและกวางสาวได้ทำความรู้จักกัน
ทั้งคู่ก็เริ่มสนิทสนมกัน ทั้งหมีแพนด้าและกวางสาวต่างเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
วันเวลาผ่านไปหมีแพนด้าเริ่มมีความรู้สึกที่ดีต่อกวางสาว
หมีแพนด้าอยากที่จะบอกความรู้สึกของเขาที่มีต่อกวางสาวให้เธอได้รู้
หมีแพนด้ารวบความกล้าอยู่หลายต่อหลายวัน
ก่อนที่หมีแพนด้าจะตัดสินใจบอกให้กวางสาวได้รู้ถึงความรู้สึกที่เขามีต่อเธอ
หลังจากวันนั้น หมีแพนด้าก็เฝ้ารอคำตอบจากกวางสาว
แล้ววันนึงก็มีคำตอบออกมาจากกวางสาว
มันเป็นคำตอบที่หมีแพนด้าคิดไว้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นอย่างนี้
กวางสาวบอกกับหมีแพนด้าว่า "ให้เราสองคนเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม"
หมีแพนด้าเข้าใจกวางสาว
แต่หมีแพนด้ายังเชื่อมั่นในความรักของเขาที่มีต่อเธอ
หมีแพนด้ายังคงเป็นเพื่อนกับกวางสาวอยู่
แต่ในใจของหมีแพนด้า เขาเฝ้ารอว่า
ซักวันนึง กวางสาวจะเชื่อในความรักของเขา
วันเวลาผ่านไปยิ่งทำให้หมีแพนด้ารู้ว่า มันเริ่มดูเหมือนจะห่างออกไปเรื่อยๆ
กวางสาวไม่อาจจะชอบหมีแพนด้าได้ กวางสาวชอบกวางเหมือนกัน
แต่สำหรับหมีแพนด้า เขาคิดว่าความรักไม่เคยแบ่งแยก
หมีแพนด้าไม่อาจจะเปลี่ยนตัวเองให้เป็นอย่างกวางหนุ่มได้
ในตอนนี้หมีแพนด้าคงทำได้แต่มอบสิ่งดีดีให้กับกวางสาว
และก็รอวันที่กวางสาวจะมีคู่แล้วเดินจากความรักของเขาไป
หมีแพนด้ารู้ดีว่าอนาคตที่กำลังจะมาถึงมันจะต้องเป็นอย่างนี้
แต่เขาก็ภูมิใจที่เขาจะได้ทำให้คนที่เขารักมีความสุข
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นความรักที่เขามอบให้กับเธอเพียงฝ่ายเดียวก็ตาม
........................................................................................
ปล.: ขอบคุณเจน่ะ กับคำถามที่มึงถามกู มันทำให้กูคิดได้เลย
: ขอบคุณกวางสาวที่ทำให้หมีแพนด้ารู้จักกับการรอคอยความรักถึงแม้ว่ามันจะ
ไม่มีทางได้มาแล้วก็ทำให้หมีแพนด้ารู้จักการมอบสิ่งดีๆให้กับคนที่เรารัก
: ขอบคุณเพื่อนทุกๆคน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนเก่าหรือว่าเพื่อนใหม่ พวกนายพวกเธอ
ทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีมาก เราขอบคุณสำหรับทุกๆความรู้สึกที่ทุกคนมีต่อเราน่ะ
เราซาบซึ้งในความเป็นเพื่อนของพวกนายและพวกเธอจิงๆ ขอบคุณมากๆ
July 27 เพลงเชี้ยไรว่ะ โคตรโดนอ่าใครเคยฟังเพลง Never ของ Synkronize บ้าง
ถ้าใครไม่เคยฟัง ก็ไปลองฟังซะน่ะ
ฟังในเว็บ doo-dd.com ก็ได้
แม่ง...เพลงเชี้ยไรไม่รู้โคตรตรงกับชีวิตเราตอนนี้เลย
ฟังทีไร รู้สึกเศร้าจิงๆ
ท่อนอินโทรร้องธรรมดา เหมือน กับการกระทำของเราในตอนนี้อ่า
แล้วท่อนฮุก เหมือน ผลลัพธ์ของสิ่งที่เราทำอยู่เลยอ่า
ถ้าใครฟังแล้วก็ลองคิดดูน่ะว่าเหมือนอ่ะป่าว
แต่ถ้าใครยังไม่เคยฟัง ก็ลองไปฟังได้น่ะ
(ให้เว็บด้วย doo-dd.com)
แล้วลองมาคิดดูว่ามันเหมือนเราในตอนนี้อ่ะป่าว
นึกแล้วแม่งเศร้าจิงๆ
ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
ในความฝันของเธอ
แค่ผ่านมา..และผ่านไป...
ก็ได้แต่ช๊อกเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ
ร้องซะเลย
ห่ะๆ หึๆ หึ...แง้ๆๆๆ
 July 20 วันสุรทรภู่วันสุนทรภู่ วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเราได้ไปนอนบ้านไอเบียร์กับไออ๊อฟ วันนั้นมีของแปลกสำหรับเรา มันเป็นเซอร์ไพรซ์ จากไออ๊อฟและไอเบียร์ ห้าๆๆๆๆ หลังจากผ่านหมอกควันมาได้ เราก็กลายจากบอลเป็นสุนทรภู่เลย ห้าๆๆๆ เราน่ะพรรณาความรักให้ไอเบียร์,ไออ๊อฟฟังตั่งแต่เที่ยงคืนตีหนึ่งยันตีสี่อ่า เราน่ะพรรณาไม่หยุดเลย ห้าๆๆๆไอเบียร์นี่ไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย เราคอยจะปลุกมันแล้วบอกความรักของเราให้มันฟังเป็นเกือบร้อยรอบอ่า ห้าๆๆๆ ฮาว่ะไอเบียร์นี่นั่งฟังเราพรรณาจนเลี่ยนเลย
*อืม..ไอเบียร์กูต้องขอโทษมึงด้วยน่ะ ที่กูทำให้มึงต้องมาหลับตอนตีสี่อ่า แต่กูไม่รู้เป็นไรว่ะ แม่งจาต้องพูดอ่า ไม่รู้ว่าเป็นอาไร กูรู้สึกตัวน่ะ แต่แม่งไม่หยุดพูดซักทีว่ะ กูก็งงตัวเองเหมือนกันช่วงเวลานั้นอ่า
*แล้วก็ไออ๊อฟโทษที ที่ต้องมานั่งทนเลี่ยน กับคำพูดของกู
*แล้วก็ขอโทษมึงทั้งคู่พร้อมกันที่กูทำให้บรรยากาศของวันแห่งสรวงสวรรค์ ต้องกลายมาเป็นวันสุนทรภู่ กูขอโทษจิงๆ แต่ความคิดกูในช่วงนั้นมันทำให้กูต้องพูดออกมาว่ะ(สองสามวันก่อนวันนี้กูเอาแต่คิดเรื่องนี้ว่ะ มันเลยอยู่ในจิตใต้สำนึกกู แล้วมันก็เอาแต่พูดออกมา)
ปล. เห้ย..แต่แม่งเจ๋งดีว่ะ โลกกลายเป็นของเราในชั่วขณะเลยอ่า ถึงไม่มีใครอยากฟังกูพูดในวันนั้น แต่กูรู้สึกเหมือนว่าพวกมึงตั้งใจฟังเลย ห้าๆๆๆ แม่งวันสุนทรภู่จิงๆ แต่..ครั้งหน้ากูขอเป็นพระอภัยมณีน่ะ ห้าๆๆๆๆ July 15 ดินแดนแห่งความรัก " ตอนนี้ความรักของผม ผมได้เอามันออกมาจากอดีตแล้ว
อดีตที่ทำให้ผมต้องเก็บมันไว้ โดยไม่คิดที่จามอบให้ใคร
ปิดตัวเองจากคนอื่น แต่........ตอนนี้ผมได้เอามันออกมาซะที "
คงเป็นเพราะผมได้เจอกับผู้หญิงคนนึง
เค้าคนนี้ทำให้ผมรุ้สึกได้ว่า
เราไม่ควรจะจมอยู่กับอดีต
เพราะว่าในตอนนั้น ผมได้แต่คิดว่า
เค้าคนนั้น ซักวันนึงเค้าจะกลับมาหาผม
แต่ยิ่งนานวันมันยิ่งดูไม่มีทางเลยแม้แต่นิดเดียว
ณ เวลานั้นมีเธอคนนี้นี่แหละ
ที่ยังอยุ่เคียงข้างผม คอยเป็นเพื่อนผมตลอดเวลา
ผมมักจานำเรื่องที่มหาลัย
เรื่องใน Section ของผมไปเล่าให้กับเธอฟังเสมอ
สำหรับผมกับเธอในตอนนั้น
เราเปรียบเสมือนเพื่อนสนิทกัน
แล้วเวลาก็ดำเนินต่อไป
เราสองคนก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ
ความรู้สึกดีดีที่มีให้กันมันก็เริ่มเพิ่มขึ้นๆๆๆ
แล้วเธอก็ทำให้ผมลืมกับอดีตที่ทำให้ผมต้องเสียใจ
ด้วยความดีของเธอ ความรู้สึกดีดีของเธอ
คำพูดของเธอ แล้วก็หลายๆอย่างที่เธอมอบให้กับผม
สำหรับผมในตอนนี้ ความรักที่ผมเคยปิดมันเอาไว้
ผมได้มอบให้กับเธอคนนี้ไปหมดแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจาไม่รู้ก็ตาม
แล้วผมก็ได้ตัดสินใจ บอกความรู้สึกของผม
ให้กับเธอได้รุ้ไปแล้ว แต่...ยังไม่มีคำตอบใดใดมาจากเธอ
สำหรับในตอนนี้ ผมก็คงต้องรอ
รอวันที่เธอจะบอกความรู้สึกของเธอให้กับให้ผมได้ยิน
July 10 เริ่มต้นจากเพื่อนสนิทสำหรับเพื่อนสนิทคนนี้
เค้าเป็นคนเดียวที่ยังไปเรียนกับเรา
กลับบ้านกับเรา
หุหุหุ.....ก็ดีน่ะเนี่ยที่ยังมีเพื่อนเก่าตั้ง 1 คน
ที่ยังคบกับเราอยู่
เรามาจากมัธยมที่เดียวกัน
เค้าเป็นคนที่ดีน่ะ
เวลาไปเรียน วันไหนที่เรียนพร้อมกัน
เค้าก็จาไปเรียนพร้อมกับเรา
ส่วนวันไหนที่กลับพร้อมกันหรือว่าเลิกก่อน
เค้าก็จารอเราแล้วก็จากลับบ้านพร้อมกัน
หิหิหิ....ดีจิงๆ
แหม...ดีว่ะอย่างน้อยก็ยังมีคนที่ไปไหนมาไหนกับเรา
เวลากลับบ้านก็มีแกกลับกับเรา
เวลามาเรียนก็มีแกมากับเรา
เวลาเลิกเรียนไม่อยากกลับบ้านก็มีแกไปเดินเล่นกับเรา
เวลาอยากดูหนังก็มีแกไปดูกับเรา
แล้วก็หลายๆเวลาหลายๆอย่าง
แหม...มันรู้สึกดีจิงๆที่มีแกมาเป็นเพื่อนสนิทกับเรา
แกทำให้เรารุ้สึกว่าไม่มีแฟนแต่ก็ไม่ได้เหงาเลย
เพราะเรามีแกอยู่ทั้งคน
สำหรับแกเราก็อยากจาขอบใจแกมากๆ
ที่แกยังอยู่ข้างเราเสมอ
เป็นเพื่อนเราเสมอ
(แถมเป็นเพื่อนสนิทด้วยน่ะเนี่ย)
สำหรับวันที่ 10 กรกฎา ก็เป็นวันเกิดของแก
ถ้าแกได้เข้ามาอ่านสเปสของเรา
เราก็อยากบอกแกว่า สุขสันวันเกิดน่ะ
ขอให้แกมีความสุขมากๆ โชคดีตลอดเวลา
แล้วก็...เราไม่มีของขวัญเป็นข้าวของให้แก
แต่เรามีความรู้สึกอย่างนึง
อยากมอบเป็นของขวัญให้แก
ไว้เราจาบอกกับแกเองล่ะกันน่ะ
5 5 5 ปล่อยให้ลุ้น July 04 สรุปและในที่สุด เรื่องทั้งหมดก็คงเป็นไปไม่ได้และ
เราก็ต้องทำใจ เพราะว่าปุ๋ยบอกกับเราว่า
คงไม่กลับมาแล้วแหละ ปุ๋ยอยากลองคบไปก่อน
อืม...ช่างมันเหอะ ก็ดีที่บอกเรา เพราะ 2-3 วันที่ผ่านมา
เราสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าจาเดินหน้าต่อ หรือว่าจากลับหลังไป
แต่ตอนนี้เราก็ได้รู้และ เราก็จาได้ตัดใจไปเลย
ไม่ต้องมาลังเล เมื่อเรารอ แล้วมันเหมือนจากลับมา
เราก็ยังมีกำลังใจจารอ แต่..ตอนนี้มันคงไม่มีทางและ
อืม..เราก็จาตัดใจไปเลย เราจาไม่หันหลังกลับไปอีกและ
กานคงพูดถูก ว่าความรู้สึกดีดี มันคงกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว
เราก็ขอบใจกานน่ะ ที่ให้คำปรึกษาเราอ่ะ
เราจาเดินหน้าต่อไปแล้วน่ะกาน
เราจาไม่หันหลังกลับไปแล้ว
แล้วเราก็จาไม่รออีกต่อไปแล้ว เราอยากบอกกับเพื่อนๆทุกคนเอาไว้
ว่า เราจาไม่หันกลับไปแล้ว แล้วเราก็จาไม่รออีกต่อไปแล้ว
ขอบคุณทุกๆคนที่รับฟังเราน่ะ
ขอบคุณที่ช่วยเหลือเรา
ขอบคุณที่ยังเป็นเพื่อนเราเสมอน่ะ
|
|
|||
|
|
